از سفر این عزیزان کوهی از درد و غم در دلهای ما خانه کرده .
یعنی هرکه رفت پاره ای از دل ما را با خود برده است .
هنوز هم پس از گذشت ۱۷ سال از پايان جنگ تحميلی . دلاور مردان بسياری در نتيجه تماس با عوامل شيميايی بکار رفته به وسيله ارتش مزدور عراق در دوران جنگ . با درد و رنج جانکاه از ميان ما می روند که نمی توان مرگ اين عزيزان را به ديده اغماض نگريست .
با اين حال در داخل کشور نيز مانند بسياری از موارد ديگر تب تند بحث . پژوهش و مطالعه در اين زمينه به انتشار چند کتاب از سوی مراکز علمی . دانشگاهی و وزارت امور خارجه و نيز اختصاص يافتن چند پايان نامه های تحصيلات تکميلی رشته های مرتبط با اين موضوع . از جمله داروسازی و شيمی خلاصه شد و به سرعت به سردی گرائيد . حتی وزارت فرهنگ و آموزش عالی هم نخواست و يا نتوانست دروس مرتبط در زمينه سلاح های شيميايی و ميکروبی را با سرفصل های مناسب برای رشته هايی چون شيمی . فيزيک . زيست شناسی . پزشکی . داروسازی و ........ تدارک ببيند که دست کم کشورمان به عنوان يکی از بزرگترين قربانيان سلاح های شيميايی توان ارايه علمی و راهبردی شيوه های پدافندی . حفاظتی . و درمانی را بر خورد با اين جنگ افزارها داشته باشد . به هر حال آگاهی در زمينه هر موضوعی. توانايی برخورد منطقی با آن را فراهم می سازد .
نه با انجام چند کار کلیشه ای فقط سعی بر رفع مسئولیت نمایند .و............و نبود منابع علمی کافی باعث شد مصدومان شیمیایی نسبت به بیماری خود و عوارض ناشی از آن در خانواده و جامعه و فرزندان ما و افرادی که جنگ ندیده اند را تحت الشعاع قراردهد .
در این بین عزیزانی مثل سزار و..... به درجه رفیع شهادت نائل می گردند مبارک باد دارد . چرا که امثال سزارها عین گل پرپر شدند تا به ما بفهمانند که این مملکت مدیون خون همین شهدا است . و خون این عزیزان حرمت دارد و باید به آن احترام بگذاریم .
نباید در جامعه امروزی با وجود انبوه مشکلات . مسخ شدگی ها و خود باختگی ها فرصت اندیشدن از رشادت ها و ایثار گری های این عزیزان را از افکار کم حافظه ما پاک کند . و .........
شهادت مبارک سزار جان
. فروردین
+
نوشته شده در شنبه 24 دی1384ساعت 17:37 توسط محمد رضا
|
