خیلی چیزها هست که تکراری هستند اما تکرار و تسلسل آنها هیچ وقت آدم را خسته نمیکند . رازی را که روباه در کتاب شازده کوچولو آنتوان دوسنت اگزوپری برای شازده بر ملا میکند " آنچه اصل است از دیده پنهان است " . شالوده و جوهره معنای زندگی است . هزار بار خواندنش هم کم است . اگر اسلام اخرین دین جهان نبود و پیامبر خانم النبیا . من حتما اگزوپری را نبی و کتابش را مقدس و وحی منزل خدا می دانستم . کتابی که منشور و اصول کامل عشق را که اصلیت دنیای ماست با ساده ترین روش بیان کرده است . رابطه روباه با شازده . مسلئه اهلی شدن و تک تک جمله ها هیچ از کلام آسمانی کم ندارد . به همین خاطر است که معتقدم گاهی هنرمند و نویسنده کاره ای نیستند . و خداوند با زبان مخلوقاتش با دیگران حرف میزند و به این ترتیب رابطه خالق و مخلوق برقرار میگردد . شکی در این ندارم . سمفونی هفتم بتهون قطعا نوای بهشت است . تابلوی گلهای آفتاب گردان ونگوگ مسلما تصویری واضح و روشن از برزخ است . رمان ژان کریستف و جان شیفته نمیتواند دست نگار یک بشر هر چند بلند نظر چون رومن رولان باشد . آنانی که دستی بر قلم دارند و یا سر و کارشان با رنگ و بوم است و هر هنر دیگری ، میدانند که گاهی اثرشان متعلق به خودشان نیست . وام دار یک الهام است . کشف رنگ زرد جادوئی ونگوگ خاطرتان هست ؟ چگونگی سرودن اشعار حضرت مولانا چطور ؟ خداوند با کمک انسان با انسان حرف میزند . عصر پیامبران گذشته . اما آیا این دلیل سکوت خدا است . مگر میشود خالقی 1400 سال با مخلوقانش حرف نزند ؟ گاهی این دیالوگ به وسیله حوادث است ( اعتقاد راسخ دارم که فاجعه سونامی حامل پیام خداوند است ) صدای خدا البته در همه جا هست . وقتی باران می بارد . زمزمه های شاعرانه ای است که اگر خوب گوش کنیم ترانه های آسمانی را خواهیم شنید . بارها در کودکی دم غروب به ساحل می رفتم و غرق در تماشای بلعیدن خورشید به توسط دریا میشدم . پیش می آمد که ساعتها خیره همانجا بی اراده از خود می نشستم و وقتی به حال خود بازمیگشتم حس میکردم صدائی در من جریان دارد . اگر چه کلماتش را نمیتوانم توصیف کنم . اما حسش را با تمام وجود درک میکردم . اگر اغراق نکرده باشم میتوانم ادعا کنم که حکمت و فلسفه وجودی هنر جز برقراری رابطه خدا با بندگانش نیست . گاهی یک جمله از کتاب . تصویری کوچک از فیلم . رنگی در یک تابلو . گوشه ای از یک قطعه موسیقی . چنان تاثیری در آدمی میگذارد که هرگز فراموش نمیشود . این لحظه های شگفت انگیز همان صدای خداست که مستتر در زبان دیگری است . هنرمندان پل ارتباطی خداوند هستند . و به همین خاطر ارج و قرب دارند . آنانی که آثارشان در طول زمان از یاد نمی رود و همزمان با گذر تاریخ روشن تر و گویا تر و عمیق تر میشود . برگزیدگانی هستند که اعتبارشان کم از اعتبار انبیا نیست .
+
نوشته شده در سه شنبه 4 بهمن1384ساعت 19:11 توسط محمد رضا
|
